Hep yarınları düşünürüz yarınlar için çalışırız ama yarının ne kadar kısa ya da ne kadar uzun olduğunu düşünmeyiz. Oysa bana kalırsa bu hayat düşünmek için fazla lüzumsuz, yarının ne getireceğini ne götüreceğini nerden bilebiliriz ki, komiklik de buradan sonra başlıyor. Sanırım bilmediğimiz bir yarına emeklerimizi, mutluluklarımızı, hayallerimizi yükleyip gününü bekliyoruz yaşamak için.
Belki de şu anda böyle düşünmemin nedeni şu anda yaşadığım hastalık ve bunun bende bıraktığı etkiler. Ama bildiğim birşey varsa bu işi bitirdikten sonra düşüncelerim değişmeyecek.
Artık hayatın peşinde koşmak yok, kimse için yaşamak yok, artık sadece yaşamak istediklerim, sadece istediklerimi yaşamak var.
Zaten bu dünyada 3 şey var yaşanacak: ben, sen ve bugün. Geriye kalanlar rüzgarla yerden kalkan toz gibiler, bir an gözünüzü alırlar; belki gözünüze kaçar sizi ağlatırlar ama sonra yok olurlar. İşte geriye kalan sadece sen, ben ve bugün, gerisi yalan…
Serçenin ölmesinde bile bir bildiği vardır kaderin.Şimdi olacaksa bir şey yarına kalmaz, yarına kalacaksa bugün olmaz.Bütün mesele hazır olmakta.Madem hiçbir insan bırakıp gideceği şeyin gerçekten sahibi olmamış, erken bırakmış ne çıkar, ne olacaksa olsun! William Shakespeare
eReN
Eylül 9th, 2008 at 18:52
bugun yazılmış sanki..
semra
Eylül 20th, 2008 at 11:42
seni çok özleyecem utku,ben biliyorum mekanın cennet sen ordasın.
canan gezmiş
Ocak 1st, 2009 at 04:27
gitme, sonbahar oluyorum, sonrası hiç
ağaçlar bükmesinler n’olursun boyunlarını
neden akşam oluyorum tren kalkınca
kırlangıçlar birdenbire çekip gidince
mendiller sallanınca neden tıkanıyorum
öyle çok acımasız ki öyle birdenbire ki
az önceki çiçekler nasıl da diken diken
gitme, sonbahar oluyorum, sonrası hiç o sularda çimdik, bitti; köprüleri geçtik bitti
o elmanın tadı orda, o kuş çoktan öttü, bitti
artık çocuk değiliz, susarak da bir şeyler diyebiliriz
günler devlet alacağı, yıllar bir kadehcik buzlu rakı
oyunlar oyuncaksı, oyuncaklar eski şarkı
kavaklara oklu yürek çizip duran o çakı
nerde şimdi nerde şimdi, nerde o kan sarhoşluğu
gitme, sonbahar oluyorum, sonrası hiç